Zorgen voor getraumatiseerde kinderen: een training voor opvoeders

Dit praktische boek is onmisbaar voor iedere professional die werkt met getraumatiseerde kinderen of hun opvoeders. Het hoort bij de training Zorgen voor getraumatiseerde kinderen. Deze training helpt pleegouders en andere opvoeders om het gedrag van hun (pleeg-)kind door een traumabril te bekijken. Dit vergroot de kans op een stabiele opvoeder-kindrelatie en verkleint de kans op een (nieuwe) uithuisplaatsing. Onderzoek laat zien dat de training leidt tot meer kennis, grotere tevredenheid en minder stress bij opvoeders

Zorgen voor getraumatiseerde kinderen: een training voor opvoeders is gebaseerd op recente wetenschappelijke inzichten. Die zijn op een overzichtelijke en concrete manier verwerkt in powerpointdia’s, casusbeschrijvingen en oefeningen. De training bestaat uit acht modules en is oorspronkelijk ontwikkeld door de Amerikaanse organisatie National Child Traumatic Stress Network (NCTSN). In Nederland is Zorgen voor getraumatiseerde kinderenals ‘goed onderbouwde interventie’ opgenomen in de databank van het Nederlands Jeugd Instituut.

In deze herziene versie van de Handleiding voor trainers zijn de ervaringen verwerkt van professionals die sinds 2012 de training geven. Er is meer aandacht voor het toepassen van kennis en vaardigheden in de dagelijkse praktijk. Daarnaast wordt theoretische informatie compacter gepresenteerd en is informatie toegevoegd over bijvoorbeeld de ‘window of tolerance’. Ook zijn verwijzingen naar bronnen waar opvoeders meer kunnen zien en lezen over de verschillende onderwerpen uit de training vernieuwd. Bij het boek hoort een website met powerpointdia’s, werkbladen en filmpjes.

Zorgen voor getraumatiseerde kinderen is vertaald en bewerkt naar de Nederlandse situatie door Leony Coppens en Carina van Kregten, beide al jaren actief in de zorg voor en behandeling van chronisch getraumatiseerde kinderen als therapeut, supervisor, docent en auteur. Naast de Handleiding voor trainers is er een Werkboek voor deelnemers.

Bron: Bohn Stafleu van Loghum