Generic filters
Many Faces - bundle of vivid loss

Only now, when I have a son myself, do I see what I lost during that time: a childhood in which there was also room for me and my needs.

Mijn broer is zes jaar ouder dan ik. Vroeger was hij mijn grote held. Hij leerde me fietsen, nam me mee naar zijn voetbalwedstrijden en kwam voor me op als iemand op het schoolplein gemeen deed. Toen hij een jaar of zestien was, begon hij drugs te gebruiken, eerst in het weekend en later steeds vaker. Inmiddels is hij al vijftien jaar verslaafd aan drank en drugs. Hij is verschillende keren opgenomen. Daarna gaat het steeds een tijdje goed, maar hij valt iedere keer weer terug.

Sinds hij gebruikt, is onze relatie compleet veranderd. De held die hij vroeger voor me was, is hij allang niet meer. Er is veel gebeurd tussen ons, en toch hou ik nog steeds van hem. Soms komt zijn oude, gezonde zelf tevoorschijn. Dan maakt hij grapjes zoals vroeger en voel ik hoop. Een week later belt hij weer om geld te lenen, of blijkt hij weer over iets te hebben gelogen. Zo gaat het al jaren.

Ik rouw om de broer die hij ooit was en om de band die we samen hadden. Eigenlijk durf ik niet eens meer te hopen dat het ooit nog goedkomt, met hem en met ons. Ik zou niets liever willen. Maar die steeds terugkerende teleurstelling doet zoveel pijn dat ik me erbij heb neergelegd dat het is zoals het is. Voor zover dat kan tenminste.

Vroeger draaide alles om hem. Mijn ouders hadden hun handen vol aan zijn crises, dus ik werd het lieve, gehoorzame kind. Ik vroeg weinig, deed het goed op school en loste mijn eigen problemen op. Pas nu ik zelf een zoon heb, zie ik wat ik in die tijd ben kwijtgeraakt: een jeugd waarin ook ruimte was voor mij en mijn behoeften. Ik heb me enorm aangepast, zo erg dat het mijn natuur is geworden. Ook dat ervaar ik als levend verlies.

Twee jaar geleden ben ik naar een groep gegaan voor naasten van mensen met een verslaving. Daar zaten ook een paar broers en zussen. In hun verhalen vond ik veel herkenning en erkenning. Daardoor voelde ik me eindelijk minder alleen in alle zorgen, twijfels en tegenstrijdige gevoelens rond mijn broer. Voor het eerst ging het over het verdriet van een broer of zus. Die aandacht heb ik altijd gemist, want de focus lag op mijn broer of op mijn ouders.

Die lieve, gehoorzame zus wordt vaak over het hoofd gezien. Dat wil ik graag meegeven: zie juist haar ook. En ben jij zo’n broer of zus? Weet dan dat je niet alleen bent en dat jij ook steun mag zoeken. 

This story of experience is part of the collection Many Faces, which in cooperation with Everything is Health was achieved.

What do you stand for?

With the Signpost you will find information that fits your situation. Your choices are visible only to you.




I am looking for information about



View result